2 Ocak 2015 Cuma

Kadınlar afetler mumlar

Su akar, dolaplar açılıp kapanır
Bir kadındır sarhoş, bekler bekler bekler
Bulamaz yalnız bilmediğini
Bir kadın izler olani biteni
bekler bekler bekler, 
Iste böyle geri donüşlerin biriydi 
rastlaşmaktık
ben ödüyordum cebimden geleni
Kırılan kanatların üstüne söylenecek bir şey yoktu,
gece bitmesindi, uzuvlar konuşuyordu.
bir taksinin içinde iki yanyana, dizler konuşuyordu.
Ertesi gündük.
güldük, elbetteydim.
Zamani düşünmeyince öylece ilerliyorduk
Ben bir kaç biblomu kırıyordum, sen bir kaç biblomu kırıyordun,
Bir vitrini yoketmek bir koşul değildi
Ikimizden bir sey doğmuyordu.
Kirpiklerindik bir geceydi
gülen,
Birgeceydi, içine çektigi boşlukta
Boynumuzun inceliklerini kavrayan ve öldüren.
Neden sonra afetler
Mutlaka ki afetler.
işte artçı ve cidden depremler
sel ve ter,
eter.
Uyuşmak, hep ilk anlamlariyla şeyler, uyuşmak.
Etsizlikler, tatminsizlikler sonra
Büyü ve ufak, önce, once upon a time.
Kaderini belirliyor bebeğin ellerinin
Asla yakılamamış ve hatta alınamamış mumlar.
amma önlerinde durup onlar sağa sola davrandikca sağa sola davrandığı
Ve böylece önlerini kestiği kadınlar...
kadındık.
Bir gece hepimiz aynı kadın.
Hırçın ve yoz ve affetmiyor.
ağrısı alınmayacak bir yara daha, aha tepemize iniyor.
'konuyu kapatalım,
 konustukca acıyor elden de bir şey gelmiyor.
Bir sey daha söyleyecekti hava/susturulmadan evvel,
Evvel susturulmadan içinde.

vizeler ve final.
İşte bu kadar.