15 Mart 2012 Perşembe

Park


Bir yer vardı orada;
Kırılmışlığımız,
umutsuzluğumuz,
mutsuzluğumuz yoktu,
sanki hiç olmamıştı.
Yüzümüzü okşayan rüzgar,
kulağımıza fısıldıyor- böyle söylüyordu.
yaşamak güzeldi...

yaşamak bizi seyrediyordu.

kalbini önce
kalbimi sonra bulduğum
vücudunu önce
vücudumu sonra bulduğum

bir yer vardı;
uzaktı-adını hatırlamıyorum.
hiç de yakın değildi
ve zaten adını hatırlamıyorum
ama oraya çok yürümüştük...

olsun'du
her sokak başında öpüşmüştük/
ellerini önce
ellerimi sonra hissettim.

uyuşmuştuk bir de.

yağmur vardı sonradan gelen,
kulağımıza fısıldıyor,böyle söylüyordu,
yaşamak güzeldi.
nefes almak kolaydı.
tanrı bizi seyrediyordu
oysa "tanrı bizdik"

kilitlenmiştik
ama
hafifliyordu
rüzgar kadar yağmur da.
sonrası sıcak bir yolculuktu.
ve
orada
yaşamak neydi?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder