1 Şubat 2012 Çarşamba

Oysa Yalnız



İçinde gözlerinin,
içinde gözlerimin,
Hazır sevişmişiz
Bir cam ötede kar yağarken,
Terlemişiz hazır;
Gülüşelim dedik
Başka bi şehre nazır.
Yollar açık, yollar düz
Ve içimizde bir bilinmezin mayhoşluğu,
Sanki adresimize düşüveren
Tüm hayatları yenmiş'liğin hoşluğu,
Sevinelim dedik...

Aşık sandılar bizi
Oysa ellerimi seviyordun yalnız.

Gelmenin faydasız,
Gitmenin anlamsızlaştığı zamanlar vardı bir de
Kalbimin çarpıntısı artakalıyordu her defasında.
Dudaklarımın düşmesi vardı bir de,
Ama sanırım uyuyordun
Ve her zaman uyuyordun.
Kapının ardından nefesini duydum,
Koşulsuz huzurdu bu;

Aşık sandılar bizi
Oysa orada olmanı seviyordum yalnız.

Kara bir gece üstümü örttü gündüzün,
Bir zerre bırakmadım üzerinde öpülmedik,
Geçti sonra...
Sonra geçti tren raylarından
Herşey gibi karanlık...
Biz bir kaç kişiydik o dem,
Sense içinde çoğul,
Sen içinde kocaman bir kaç insandın; adam ve dişi.
Ve olgunca yaşadık bize verilen hayatı seninle,
Şarabı hiç dökmeden, dökmeye meyletmeden.

Aşık sandılar bizi
Oysa ölmeyeceğimizi sevdik yalnız.

Zaman yine başka bir iklimle dondu bir kaç gün.
Sonra toprağa indik.
Gök güzeldi, yer soğuk...
En yalnız kadın bile çoğuldu,
Sana tutunuyorduk.
Kimsek; hepimiz,
Bütündük sabaha doğru içimde bir şarkı çalarken;
Sen duymuyordun, onlar biliyordu
Tınısı güzel bir şarkıydı,

Aşık sanıyorlardı bizi
Oysa bir şarkıyı seviyorduk yalnız.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder