27 Şubat 2012 Pazartesi

Oysa varsın



Aşkın tüm o nizamından tek bir adımla
Çıktım;
Önce kalbim acıyor
Sonra; kalbim…

Kalbim; bir kalbin var senin,
Ne de güzel bir kalbin var senin!
Yitirdiğim
Yitirdikçe
Kaybolmayan,
Asla reddedilemeyecek bir anne gibi
Büyüten ve büyüyen…

Acıyla harmanlıyorum saçlarımı
Seni yitirdikçe,
Yoruyorum zamanla kendimi.
Yine de geride yalnız sen kalıyorsun,
Belki yalnız
Belki değil
Yadsınamaz asla yine de
Sen gerçeği

Ve karar alıyorum bir gece
Kimse kim
Aldatacağım herkesi seninle.

Çünkü herkes verir bu kararı bir gün,
Hep aldatır birilerini yalnız bir kişiyle.

Önce sen susuyorsun sonra ben.
Kuşlar var sonra suskunlardan
Susmakla sınırlı
Suskunlarla dolu bir gece…

Kalbimi kanatıyorum
Bir yaranın kabugunu deşerek,
Ve geçerek bir şehrin içinden
Mağlup bir asker gibi.

Önce kuşlar susuyor
Sonra ağzın.

Ağzın öperken başka,
Susarken, konuşurken başka bir alem.
Ne de güzel bir ağzın var senin!
Kaçtığım; kaçtıkça benim olan.
Bir kedi gibi, masum ve sevgili…

Acıyla harmanlıyorum gövdemi
Seni yitirdikçe.
Uzağı buluyorum,
Ülkem ediyorum.
Sınır komşum oluyorsun, 
Yadsınamaz sen gerçeği.

Ve karar alıyorum bir gece
Kimse kim
Aldatacağım herkesi seninle.

Çünkü herkes verir bu kararı bir gün,
Hep aldatır birilerini yalnız bir kişiyle.

Önce ellerin var, sonra yokluğun…
Yüzün var bir de yok’lardan
Yoklukla dolu bir gece…

Ağlıyorum,
Yoksun.
Gülüyorum,
Yok.

Vazgeçiyorum bir şehrin düşünden
Tam da bir kadın gibi.

Bu hayat bağlıyor ellerimizi
Üstelik birbirimizin ellerine değil!

Önce ben susuyorum, sonra sen…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder