17 Şubat 2012 Cuma

Bir gece İki gün ve Bahçe


Bahçeye çıkıyorum, bağırıyorum bağırdıkça,

Bu yer senin yerin,
yatağın var önce/ sonra düşlerin/
Bu tohumları sen ekmişsin geceden, sabaha çınar olmuşlar
Koşuyorum içinde çitlerin/ rüzgara aşık bir at gibi,
Sabaha çınarmış tohumlar ama sen yoksun.
Kimse yok.

Yerine
Bir garip aksi var yüzümün
işte tam da bu sabah

Elimi
Alnıma
Götürüyorum./
Bir akşamüstü omzunda ağlayan
Gece kollarının içindeki
Yurtsuz bir kadının alnı bu.

Bahçedeyim, çok olmamış / sen gitmişsin.
Bana bakmıyorsun, çünkü yoksun,
Çünkü yokluğun var, varlığın yok
Ben aşığım sana, ağlıyorum çiçeklere.
Ben aşığım sana ve durmadan ağlıyorum çınarın gölgesinde,

Aşk yerini bulur gibi/kayboluyor
Her seferinde.


Bahçeye çıkıyorum, bağırıyorum bağırdıkça,
Yoksun.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder